Od pierwszego remontu do około 40 nieruchomości. Rozmowa z Klaudią
Klaudia opowiada o budowaniu firmy zarządzającej najmem krótkoterminowym, odwadze w podejmowaniu decyzji i konferencji SKYLINE.
1. Klaudio, łączysz kilka bardzo różnych światów — psychologię, biznes związany z nieruchomościami a teraz również współtworzysz konferencję SKYLINE. Co sprawia, że zamiast wybierać jedną ścieżkę, decydujesz się rozwijać w kilku kierunkach jednocześnie?
Dla mnie te światy wcale nie są tak odległe, jak mogłoby się wydawać. Psychologia, biznes czy tworzenie wydarzeń takich jak SKYLINE mają jeden wspólny mianownik: ludzi. To, jak myślimy, podejmujemy decyzje, budujemy relacje i wykorzystujemy możliwości, ma ogromne znaczenie w każdym z tych obszarów.
Myślę też, że każdy z nas ma inną konstrukcję i nie każdy musi realizować się według tego samego schematu. Ja od zawsze miałam bardzo dużą ciekawość świata oraz potrzebę rozwoju. W moim przypadku wynika to chyba przede wszystkim z silnego poczucia własnej indywidualności.
Trudno byłoby mi świadomie ograniczyć się do jednej dziedziny, skoro interesuje mnie ich kilka i czuję, że jestem w stanie rozwijać je równolegle.
Co ciekawe, to właśnie nieruchomości i biznes, który przez lata rozwijałam wraz z moim mężem, dały mi zasoby, niezależność i czas, żeby dziś móc inwestować swoją energię w rzeczy, które są dla mnie ważne i mnie naprawdę interesują. Dlatego nigdy nie traktowałam biznesu wyłącznie jako celu. Dla mnie jest on głównie narzędziem do rozwijaniu się w dziedzinach które mnie naprawdę interesują jak psychologia, medycyna czy organizacja wydarzeń gdzie mogę poznawać ciekawych ludzi.
Często słyszymy, że na coś „nie ma czasu”. Ja uważam, że jeśli coś jest dla nas naprawdę ważne, to czasu się nie znajduje, tylko się go tworzy. Oczywiście wymaga to organizacji, dyscypliny i czasami rezygnacji z innych rzeczy.
2. Wspólnie z partnerem rozwijasz firmę zajmującą się zarządzaniem najmem krótkoterminowym, która dziś ma pod opieką około 40 nieruchomości. Jak wyglądała droga od początku tego biznesu do obecnej skali i która decyzja finansowa lub biznesowa miała największe znaczenie dla jego rozwoju?
Zaczynaliśmy z mężem jeszcze wtedy, kiedy oboje pracowaliśmy na etacie. Początki zdecydowanie nie wyglądały tak jak dzisiaj. Po pracy jechaliśmy do nieruchomości i sami robiliśmy remonty praktycznie od podstaw. W ten sposób wyglądały nasze wieczory, weekendy i większość wolnego czasu. To był okres, w którym trzeba było zaakceptować, że przez jakiś czas pracuje się właściwie na dwóch etatach, zanim biznes zacznie dawać większą swobodę.
Myślę, że jedną z najważniejszych rzeczy na początku była odwaga. Nie w znaczeniu podejmowania nieprzemyślanego ryzyka, ale gotowości do wejścia w coś nowego, uczenia się i podejmowania decyzji mimo tego, że nie zawsze miało się stuprocentową pewność, jaki będzie ich rezultat. Bardzo dużo inwestowaliśmy też w swoją wiedzę i szkolenia, bo od początku wychodziliśmy z założenia, że jeśli chcemy rozwijać biznes, sami musimy dobrze rozumieć jego mechanizmy.
Jeżeli miałabym wskazać jeden moment, który miał największe znaczenie dla naszego rozwoju, paradoksalnie było nim moje dość nagłe odejście z etatu.
Dzisiaj mamy zespół 20 osób i z perspektywy czasu widzę, że kolejnym ważnym etapem było nauczenie się delegowania. Na początku robiliśmy praktycznie wszystko sami. Dzisiaj mamy zespół i procesy, dzięki którym nie musimy być fizycznie obecni przy każdym elemencie działalności.
To dało nam coś, co jest dla mnie równie ważne jak sam rozwój finansowy: niezależność. Mamy czas na dalszy rozwój firmy, ale również na realizowanie innych zainteresowań i projektów. Możemy też pracować praktycznie z każdego miejsca na świecie.
I chyba właśnie to uważam za największy sukces tego biznesu. Nie samą liczbę nieruchomości, ale fakt, że coś, co kiedyś zabierało nam praktycznie cały wolny czas, dziś daje nam wolność wyboru, co chcemy z tym czasem zrobić.
3. Jako osoba związana zarówno z psychologią, jak i przedsiębiorczością obserwujesz zapewne sukces z dwóch perspektyw. Jaką rolę, Twoim zdaniem, odgrywa psychika w budowaniu pieniędzy i biznesu — szczególnie wtedy, kiedy przedsiębiorca zaczyna wchodzić na kolejny poziom odpowiedzialności i finansów?
Uważam, że psychika odgrywa ogromną rolę w biznesie, a im większa skala, tym bardziej to widać. Na początku biznes często kojarzy się z pomysłem, pieniędzmi czy ciężką pracą. Później okazuje się, że równie ważna jest umiejętność funkcjonowania pod presją, podejmowania decyzji przy niepełnej pewności i radzenia sobie z odpowiedzialnością, która rośnie razem z firmą.
Dla mnie szczególnie ważna jest też odwaga, ale nie rozumiana jako brak strachu. Wręcz przeciwnie. Uważam, że odwaga w biznesie to umiejętność działania pomimo strachu i świadomości ryzyka. Wiele najważniejszych decyzji podejmowałam, nadal mając wątpliwości. Gdybyśmy za każdym razem czekali, aż poczujemy się w stu procentach gotowi i pewni, prawdopodobnie wiele rzeczy nigdy by się nie wydarzyło.
Sama zauważyłam, że każdy kolejny poziom biznesu wymaga nie tylko większych zasobów finansowych, ale też zmiany sposobu myślenia. Kwoty i decyzje, które kiedyś wydawały się ogromne, z czasem stają się codziennością. Moim zdaniem rozwój firmy bardzo często zaczyna się więc od tego, czy my sami jesteśmy mentalnie gotowi na jej kolejny poziom i czy mimo obaw jesteśmy gotowi zrobić krok do przodu.
4. W październiku współtworzysz w Cambridge konferencję SKYLINE, której motywem przewodnim jest „Druga strona sukcesu”. Co dla Ciebie osobiście znajduje się po tej drugiej stronie? Czy w Twojej własnej drodze był moment, w którym zrozumiałaś, że sukces i pieniądze mają również swoją cenę?
Zdecydowanie nie wszystko przyszło nam z łatwością. Na wszystko, co dzisiaj mamy, razem z mężem bardzo ciężko pracowaliśmy i myślę, że właśnie dlatego mamy do tego tak duży szacunek. Zawdzięczamy to sobie, swoim decyzjom, pracy i temu, że nawet w trudnych momentach nie przestawaliśmy działać.
Były jednak momenty zwątpienia i sytuacje, w których przekonaliśmy się, że nie zawsze ludzie postępują wobec nas tak, jak sami postąpilibyśmy wobec nich. Jednym z najmocniejszych momentów było dla mnie nieuczciwe zwolnienie z pracy dzień przed Wigilią, dokładnie w czasie, kiedy byliśmy w trakcie zakupu naszego pierwszego domu inwestycyjnego. Był to dla nas ogromny cios, szczególnie dlatego, że wydarzyło się to ze strony osoby, po której spodziewałam się wsparcia i która sama dużo mówi o wartościach takich jak wzajemne wspieranie się i pomaganie innym w rozwoju.
To było chyba jedno z naszych największych zderzeń z rzeczywistością, ale paradoksalnie również jeden z największych impulsów do działania. Coś, co w tamtym momencie odbieraliśmy jako ogromny problem, z perspektywy czasu okazało się początkiem bardzo ważnej zmiany.
I właśnie to jest dla mnie „druga strona sukcesu”. Ludzie często widzą efekt końcowy, rozwijającą się firmę, podróże, możliwości i niezależność. Nie widzą natomiast stresu, ryzyka, rozczarowań, nieprzespanych nocy czy momentów, w których sami zastanawialiśmy się, czy wszystko się uda.
Nie wszystko jest więc tak piękne i instagramowe, jak czasami może się wydawać. Mimo to jestem wdzięczna nawet za wiele trudnych sytuacji, które wydarzyły się w moim życiu. Każda z nich czegoś mnie nauczyła, a niektóre z największych rozczarowań ostatecznie stały się początkiem naszych najlepszych decyzji.
5. Success Money pokazuje historie ludzi, którzy odważają się myśleć o swoim życiu i finansach na większą skalę. Gdybyś miała wskazać jedną zasadę dotyczącą pieniędzy, biznesu lub podejmowania decyzji, która najbardziej wpłynęła na Twoją dzisiejszą pozycję — jaka by to była i dlaczego?
Chyba najważniejszą zasadą jest dla mnie to, żeby nie podejmować decyzji wyłącznie na podstawie strachu i obecnych ograniczeń. W biznesie wielokrotnie pojawiały się przed nami projekty, przy których pierwszą myślą było: „nie mamy teraz na to wystarczających środków” albo „to jest dla nas za duże”. Z czasem nauczyłam się, że brak gotowego rozwiązania nie zawsze oznacza, że trzeba powiedzieć „nie”.
Oczywiście nie chodzi o podejmowanie nieprzemyślanego ryzyka. Chodzi bardziej o zmianę pytania z „czy nas na to stać?” na „co musiałoby się wydarzyć, żebyśmy mogli to zrealizować?”.
Zauważyłam, że właśnie w momentach presji człowiek często staje się najbardziej kreatywny. Zaczyna szukać rozwiązań, nowych źródeł finansowania, partnerstw, negocjować i dostrzegać możliwości, których wcześniej nie brał pod uwagę.
Gdybym więc miała zamknąć to w jednej zasadzie, powiedziałabym: nie rezygnuj z dobrej możliwości tylko dlatego, że dzisiaj nie widzisz jeszcze całej drogi do jej realizacji. Wiele rzeczy, które kiedyś wydawały nam się poza naszym zasięgiem, ostatecznie stało się kolejnym etapem naszego rozwoju właśnie dlatego, że zamiast od razu powiedzieć „nie możemy”, zaczęliśmy szukać odpowiedzi na pytanie „jak możemy?”
Wróć do działu Inwestycje